Zó 2019: trots je kwetsbaarheid etaleren. Deze zin houdt me al de hele week bezig. Het is de titel van de column van Rosanne Hertzberger afgelopen zaterdag in de NRC. Mooi dat ze kwetsbaarheid bespreekt, hoe meer ruimte en aandacht er voor kwetsbaarheid is hoe beter, wat mij betreft. Maar er is iets in de titel dat het woord kwetsbaarheid meteen iets negatiefs geeft. Het zijn de woorden: zó 2019 en etaleren. Deze woorden zetten kwetsbaarheid weg als een trucje, als iets hips en trendy, iets van nu en dat in 2020 alweer ouderwets zou zijn en weer terug naar zolder moet in de doos van oude spullen. En dat is zonde en doet niet recht aan de werkelijke betekenis van kwetsbaarheid.

Goed om eens in te zoomen op kwetsbaarheid en wat dat nu precies is. Kwetsbaarheid staat voor onzekerheid, risico en emotionele blootstelling. Dat voelt niet altijd fijn. We zijn al snel geneigd om kwetsbaarheid weg te zetten als zwakte met als gevolg dat we ons gaan pantseren, ons gevoel van zwakte wegdrukken door ideaal wenselijk gedrag te vertonen opgelegd door onszelf en vaak ingegeven door wat we denken dat anderen van ons verwachten. Zo gaan we steeds vaker over onze eigen grenzen en raken we steeds verder verwijderd van wat we zelf belangrijk vinden. Dat het steeds meer ok is om open te zijn over onze krasjes, de overdaad van kwetsbaarheid zoals Rosanne dat noemt, is alleen maar toe te juichen. Kwetsbaar zijn we allemaal, dat hoort bij het leven en hoe meer we daar normaal over doen en hoe meer we daarover met elkaar in gesprek zijn hoe minder we vast blijven zitten in zelfsaboterend gedrag, schilden op hoeven trekken en een perfecte versie van onszelf hoeven hoog te houden. Daarmee bezorgen we onszelf alleen maar extra spanning die er op de een of andere manier weer uit moet, ten koste van jezelf of van een ander.  

Daarom ook graag kwetsbaarheid in 2020 en in het jaar daarna en daarna. Eigenlijk een onzinnige wens. Kwetsbaarheid is wat het is en het is er ook in al die jaren die komen,  want het hoort bij mens zijn. Wat we er mee doen en hoe we er mee omgaan daarin zit de crux. Het is behoorlijk pittig om in het moment dat je je kwetsbaar voelt toch dat moment aan te gaan omdat je graag wilt leven naar de waarden die jij belangrijk vindt. Daar is moed voor nodig.  Verleidingen om dat ongemak waar dat mee gepaard gaat weg te nemen, en verlangens naar comfort liggen op de loer. Daarom is het oppassen geblazen met het overromantiseren van falen, voor je het weet is falen een schild geworden waar achter je kan verschuilen en je je kwetsbaarheid kan beschermen.

(foto: Eduardo Aquino via Pixabay)

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.